NoorSadaNoorSada
PetrolAnaliz

Dubai'nin Finans Bölgesinde Bir Yürüyüş: Her Ekranda Hormuz Var

DIFC kapısından Emirates Towers metro istasyonuna kadar, ADNOC Gas'ın 8 milyar dolarlık genişlemesi, İran Hormuz Boğazı'nda şartlar belirlerken her durakta farklı bir anlam kazanıyor.

Hız:

Karim Al-Rashidi
· 6 dk okuma
Fotoğraf: MODIS Land Rapid Response Team, NASA GSFC / Wikimedia Commons (Public domain)

Kemerle başlayın. Al Sa'ada Caddesi'ndeki DIFC kapısı, emirlikteki en çok fotoğraflanan beton yapıdır; Ağustos'un bir Pazar sabahı ise kapalı alan olmaksızın dışarıda bulunabileceğiniz en serin noktadır. Bunun altında durduğunuzda tek bakışta Körfez'i fiyatlandıran üç binayı görebilirsiniz: egemen servet yöneticilerinin oturduğu kule, sukuk masalarının bulunduğu kule ve emtia tüccarlarının çalıştığı kule. Bu hafta hepsi aynı başlığa bakıyordu; hiçbiri de aynı nedenle ona inanmıyordu.

Başlık: İran, Hormuz Boğazı için şartlar belirledi. Tahran'dan gelen açıklamalara göre, Washington davranışını 'düzeltmedikçe' boğaz normal trafiğe yeniden açılmayacak. Aynı haber döngüsünde Birleşik Arap Emirlikleri gemilerinden birinin hava saldırısına hedef alındığını doğruladı, Husiler bir Suudi rafinerisine isabet ettiklerini iddia etti ve ADNOC Gas sekiz milyarı aşkın dolar yatırım yapacağını duyurdu. Dört olay. Bir su yolu. Yürüyelim.

Birinci durak, kemerin kendisi. Dirhem bu hafta dolara karşı 3,6725'te kapandı. Riyal 3,7500'de kapandı. Bunlar birinci sınıf bir ders kitabının tanıyacağı anlamda piyasa fiyatları değil; rezerv yığınları savunmayı çok uzun süre inandırıcı kılacak kadar büyük olan iki merkez bankası tarafından korunan politika taahhütleridir. Dikkat çekici olan, sabitlenmiş kurların tutunması değil — bunlar daha kötü koşullarda da tutunmak üzere tasarlanmıştı — vadeli puanlar ve opsiyon çarpıklıklarındaki oynaklığın bu hafta üç hafta öncesine kıyasla daha sakin seyretmesidir; üç hafta önce de aynı boğaz aynı başlıklardaydı ama henüz hiçbir gemiye isabet edilmemişti. Piyasa, geçici olarak, tırmanma merdiveninin yukarısında aşağısından daha fazla basamak kaldığına hükmetmiş durumda. Bu bir yargıdır, bir gerçek değil. Yanılabilir.

Kemerden doğuya yürüyün, Ritz tarafından geçip Gate Village'a doğru ilerleyin. Burası hukuk firmalarının ve tahkim odalarının bulunduğu yerdir. ADNOC Gas'ın sekiz milyar dolarlık genişleme yatırımının bu bölgede neden bu denli ses getirdiğini anlamak istiyorsanız, burada durun. Bu yatırım kararı aslında sekiz milyar dolarla ilgili değildir. Her büyük Körfez hidrokarbon operatörünün bu büyüklükte ya da daha büyük çok yıllık bir genişleme planı vardır; bu rakam bir zamanlama kararıdır, sürpriz değildir. Önemli olan sinyal: ADNOC, gazın geçiş yaptığı tıkanıklık noktasının tam da kuzey kıyısındaki devlet tarafından kamuoyu önünde şartlara bağlandığı bir anda gaz altyapısına ek sermaye taahhüt etmektedir. Ya operatör tıkanıklık noktasının gerçekten kapanmayacağına inanıyor, ya kapanma riskinin kullandığı iskonto oranına yansıtıldığına inanıyor, ya da haber teli kopyasını okuyanın göremeyeceği ticari ve diplomatik düzenlemeleri var. Muhtemelen her birinden biraz. Gate Village'daki avukatlar her iki durumda da meşgul olacak.

Küçük köprüyü geçip Gate Avenue'ya gelin. Alt katta yeme-içme alanı; üst katta aile ofisleri. Buradakilere Husiler'in Suudi rafinerisine yönelik iddiasını sorun; kayıtsızlık değil, ölçülü bir omuz silkişi alırsınız. Rafineri saldırıları artık bir şok olmaktan çıkıp yineleyici bir kalem haline geldi. Brent, rafineri iddiasında değil, İran şartları açıklamasında hareket etti; bu da fiyat belirleyicilerin ikisinden hangisine daha çok ağırlık verdiğini gösteriyor. ABD haftalık ham petrol üretimi, 31 Temmuz'da sona eren hafta için günlük 13.804 bin varil olarak açıklandı — beş yıl önce hayal bile edilemeyecek olan ve bugün bir taban oluşturan bir rakam. Amerikan şeyl kompleksi, bir Husi insansız hava aracı saldırısının Suudi rafinerisine karşı tek başına ön ay sözleşmesini bir dolardan fazla hareket ettirememesinin nedenidir. Aynı zamanda Riyad'ın mali başabaş aritmetiğinin üç yıldır giderek zorlaşmasının da nedenidir. Her iki şey de aynı anda doğrudur; bu piyasaların olağan hali, gazete köşe yazarlarının ise mesleki çıkmazıdır.

Yürümeye devam edin. Emirates Towers ileride, onun ötesinde metro var. Burası iletim mekanizmasıyla karşılaştığınız yerdir. Dirhem sabiti, CBUAE'nin ABD para politikasını doğrudan ithal etmesi anlamına gelir. Federal Rezerv faizleri sabit tuttuğunda CBUAE de sabit tutar. Fed faiz indirdiğinde CBUAE de indirir; merkez bankasının yerel likiditeyi yönetmek için kullandığı küçük teknik ayarlamalar saklı kalmak kaydıyla. Bu, parasal güvenilirliğin bedelidir: bağımsız para politikasından vazgeçerek satın alınır. İhracat geliri dolar cinsinden, ithalat faturası ise çeşitli para birimlerinden oluşan küçük ve açık bir ekonomi için bu, kırk yıldır kazançlı bir tercih olmuştur. Hormuz hikâyesinin gündeme getirip yanıtsız bıraktığı soru şu: Doların ihraçcısının kendi ödeme altyapısını giderek artan bir istekle silah olarak kullandığı ve Körfez hidrokarbonlarının müşterileri — faturaları fiilen ödeyen taraflar — boğazın batısında değil doğusunda oturduğu bir dünyada bu tercih kârlı olmaya devam edebilir mi?

Fıskiyede durun. Bu, metroya girmeden önceki son açık hava durağıdır; buradan Geleceğin Müzesi'ni görebilirsiniz; bu yapı, temel ihracat ürünü gezegensel geleceği sınırlı bir molekül olan bir ülkede inşa edilmiş en iyimser binalardan biridir. Bir kuru cümle vaat etmiştim; bu oydu.

Metro istasyonunun içi, bu tartışmanın son durağıdır. Dubai metrosu elektrikle çalışır. Elektrik büyük ölçüde gazla üretilir. Gazın önemli bir kısmı, çıktı güzergâhı İran açıklamasının şartlara bağladığı aynı boğazdan geçen sahalardan gelir. Birkaç dirheme mal olan bir bilet — değeri, donanması bu boğazın nihai güvencesi olan bir devletin para birimine politikayla sabitlenmiş bir para birimi — sizi, fiyatı Londra ve Chicago borsalarında Tahran'dan gelen açıklamalara yanıt olarak belirlenen bir molekülle çalışan bir trende yolculuğa taşır. Bu bir metafor değildir. Gerçek nedensellik zinciri budur. Bu yürüyüşteki her durak, bu zincirin üzerinde durmaktadır.

Sabitlenmiş kurlar bu hafta neyi fiyatladı? Çok az şeyi. USD/AED 3,6725'te, USD/SAR 3,7500'de; her iki kapanış da geçen haftadan, bir önceki haftadan ve bir yıl öncesinden ayırt edilemeyecek kadar yakındır. Sabitlenmiş kurların fiyatlamadığı şey ise işin ilginç kısmıdır. İran şartlarını fiyatlamadılar, çünkü piyasa açıklamayı retorik buldu. Gemi saldırısını fiyatlamadılar, çünkü piyasa bunu sınırlı kapsamlı saydı. ADNOC Gas yatırım kararını fiyatlamadılar, çünkü piyasa operatörün bilançosunu bunu karşılayabilecek kadar güçlü gördü. Suudi rafineri iddiasını fiyatlamadılar, çünkü piyasa buna alışmıştı. Her biri ayrı ayrı ele alındığında serbest dalgalanan bir kuru hareket ettirecek dört olay; sabit kur sistemleri dördünü de emdi ve değişmeden fiyatladı.

Son söz olarak asimetri: sabit kur tutucuları — iki merkez bankası, arkalarında duran hazineler, tüm mimarinin temelini oluşturan egemen fonlar — Sheikh Zayed Yolu boyunca ekranlarda gördüğünüz sükûnet için rezervler ve teslim edilen politika bağımsızlığı şeklinde bedel ödüyor. Sükûnet sürdüğünde kazananlar ise diğer herkes: genişlemeye sekiz milyar dolar taahhüt eden operatör, dolar mevduatlarını çeviren aile ofisi, metro bileti alan yolcu. Bu, devletin özel sektöre hareketsiz bir para birimi biçiminde ödediği bir sübvansiyondur. Bu kullelerdeki tüccarların çoğunun yaşından daha uzun süredir kesintisiz ödenmektedir. Gelecek hafta da ödenecek. Kuzey kıyısındaki devlet tarafından kamuoyu önünde şartlara bağlanan bir boğazdan sonsuza dek ödenip ödenemeyeceğini ise bu yürüyüşün bir sonraki durağı — henüz hiçbirimizin ulaşamadığı — cevaplayacak.

#oil○ ...#hormuz○ ...#currency pegs○ ...#adnoc○ ...