NoorSadaNoorSada
Spor

Pochettino'nun Gerçek Savaşı: Teknik Direktör mü, Figüran mı?

54 yaşındaki Arjantin'li 2029'a kadar sözleşme imzaladı ama asıl soru şu: transfer dosyasında söz sahibi mi, yoksa yönetim yine kendi yolunu mu çizecek?

Hız:

ℹ️ Tarayıcı tabanlı sesli okuma · yapay zeka stüdyo sesi yakında

Omar Farouk
· 2 dk okuma
Harita: Suudi Arabistan · Fotoğraf: NoorSada · Natural Earth

İki gün önce bu köşede Pochettino'nun Old Trafford'a adımını attığını yazdım ve «asıl soru hâlâ yanıtsız» dedim. Bugün o soruyu biraz daha net sormak zorundayım — çünkü artık yanıt, basın toplantısı söylemlerinin çok ötesine geçti.

Pochettino, Michael Carrick'in ardından Manchester United'ın başına geçiyor. 2029 yazına kadar uzanan sözleşmesi var; kulübün ABD'deki sözleşmesini feshetmek için ödediği rakam 7,4 milyon sterlin. Karşısında bulduğu ise Premier Lig tarihinin en kötü 10 maçlık açılışlarından birini yapmış, küme düşme hattında sıkışmış bir kadro.

Bu kadarı zaten biliniyordu. Asıl mesele şu: söz sahibi kim?

INEOS dönemine bakın — Omar Berrada Manchester City'den getirildi, Jason Wilcox Southampton'dan teknik direktör yapıldı, Dan Ashworth Newcastle'dan koparılıp 200 milyon sterlinlik bir kadro harcamasının ardından beş ay içinde kapı dışarı edildi. Bu silsile, görkemli unvanların sahada hiçbir anlam taşımadığını gösteriyor. Ashworth gitti; peki transfer politikası kimin elinde kaldı?

Deneyimli bir yorumcu, transfer penceresinin kontrolünün Pochettino'da olup olmadığını doğru sormakta haklı. Söylenen şu: Pochettino'nun savunma hattı için acil takviyeye ihtiyacı var. Carrick döneminin kadrosu, kurmak istediği yüksek baskı sistemine yapısal olarak yabancı. Southampton'da 4-2-3-1'le ilk taşları oturtan, Spurs'te o taşların üstüne bir kimlik inşa eden Pochettino, elindeki malzemeyle değil, almak istediği malzemeyle çalışmak istiyor; bu, onun her dönemde sergilediği bir eğilim.

Ama şimdi masada çok fazla el var. Berrada var, Wilcox var, Sir Jim Ratcliffe var. Bu ellerin birbiriyle uyum içinde hareket etmediğini bize Ashworth hikâyesi zaten ispat etti.

Duygusal basın toplantısına bakın: Pochettino, ABD milli takımından ayrılırken gözyaşlarını tutamadı. «Kariyerimin en zor kararlarından biri» dedi, «ama hayallerini gerçekleştirmek için profesyonel olmak zorundasın.» Bu itirafın ağırlığı yalnızca nostaljiden gelmiyor — o gözyaşları aynı zamanda bilincin göstergesi. 2029 yazına kadar uzanan bir sözleşmeyi bırakmak, gerçekten büyük bir şeye inandığını gösterir. Ya da gerçekten büyük bir şey vaat edildiğini.

Tahminim şu: 22 Kasım'da Liverpool karşısında sahaya çıkacak United, ne oynadığıyla değil, kimin istediği oyuncularla sahaya çıktığıyla ölçülecek. Pochettino, Tottenham ve PSG'de de transfer dosyasını tam anlamıyla elinde tutamadı. Orada da zaman zaman yalnız kaldı. Şimdi Old Trafford daha büyük bir sahne — ama sahnenin büyüklüğü, perde arkasındaki güç mücadelesini küçültmüyor.

İlk gerçek sınav Anfield'da değil — ilk gerçek sınav, kış transfer penceresi açıldığında hangi imzanın kimin masasından çıktığında saklı.