Boğazda Savaş, Podyumlarda Sessizlik: Körfez Modasının Jeopolitik Hesaplaşması

Doğrudan söyleyeyim: moda dünyasında şu anda gerçekleşen en önemli şey bir podyumda değil.

Hormuz Boğazı'nda gerçekleşiyor; bu hafta yaygın olarak haber alan kaynaklara göre, ABD kuvvetleri İran tankerlerine ateş açtı, BAE topraklarına insansız hava araçları ve füze saldırıları yapıldı ve bölgenin kırılgan barışını korayan ateşkes görünür şekilde çatlamaya başladı. New York Times'a göre Emiratlar, İran çatışması yoğunlaşırken ABD ve İsrail bağlantılarını daha da güçlendiriyor. Bu arada, Suudi Arabistan'ın NBC News'e göre, 'Project Freedom' adlı bir ABD askeri operasyonunun İran misilleme tepkisini provoke edeceğinden korktukları ve bu korku Riyad'ı Amerikan uçaklarına hava sahasını kapatmaya yöneltmeye yeterince güçlü hale geldi.

Bu arka plan gürültüsü değil. Körfez modasının sadece süsleme değil, ciddi bir kültürel ve ekonomik güç olduğunu — Körfez Maksimalizmi'nin kendine has medeniyetsel özgüven köklü gerçek bir estetik felsefesi olduğunu yıllar boyunca savunan biz için, bu an çatışmanın yaratıcı ekonomilere neler yaptığını hesaplaşmamızı gerektiriyor.

Geçtiğimiz on yıldaki Körfez lüks patlaması çok spesifik bir jeopolitik varsayım üzerine inşa edildi: stabilite olarak marka kimliği. Dubai kendisini dünyanın en güvenli kavşağı olarak konumlandırdı. Riyad, Vision 2030'u kısmen yaratıcılığın gelişebileceği petrol sonrası, çatışma sonrası bir geleceğin vaadi ile sattı. Doha kültür kurumlarını — müzeleri, moda haftalarını, yumuşak güç altyapısını — kendi tarafsız aracılığının kalıcı bir koşul olduğu varsayımı üzerine inşa etti. Katar'ın başbakanı bu hafta habercilere ABD ve İran'ın anlaşmaya varma olasılığının 'yüksek' olduğunu söylediği halde, aynı zamanda kendi ülkesi diplomasi görüşmeleri barındırıyor ve Washington'a bir jet hediye ediyordu. Bu olağanüstü bir ip cambazlığı ve moda ekosistemler iplerde gelişmezler.

Beirut'tan, çatışmanın yaratıcı enerjisinin fethedilmez olduğuna inanan bir şehre ne yaptığını izledim. Beirut onlarca yıl boyunca Arap dünyasının moda başkenti idi — tasarımcıları daha iyi kaynaklı olduğu için değil, şehir belirli bir türde yaşayan-tüm-engellere-rağmen elektriği yayılıyor olduğu için. Sonra elektrik, kelimenin tam anlamıyla ve mecazi anlamda, romantik olmaktan çıkıp kriz olmaya başladı. Körfez'in moda anı Beirut değil — ölçek, egemen servet, altyapı karşılaştırılamaz. Ama psikolojik mimari mermer lobilerden daha kırılgan.

Yatırım güveni takip eder. Uluslararası alıcılar, çok markalı perakendeciler, Körfez genişlemesine göz koyan küresel moda şirketleri — jeopolitik risk değerlendirmelerini lookbook'lardan önce okudu. İnsansız hava araçlarının BAE toprakları üzerinde raporlandığı ve ABD deniz kuvvetlerinin bölgenin ticaretini taşıyan aynı sularda aktif çatışma içinde olduğu zaman, Paris ve Milan'daki elektronik tablolar güncellenir. Mutlaka panik olmasa da, ihtiyatla. Ve lüks sektörde ihtiyat, geri çekilmenin bir nebze akrabası.

Takmak istediğim tasarımcılar — Riyad, Dubai, Kuveyt ve Doha'da gerçekten ilginç iş çıkaranlar — koleksiyonlarıyla jeopolitik açıklamalar yapmıyorlar, ama etrafında açıklamalar yapan bir jeopolitik realite içinde çalışıyorlar. Ertelenen bir bölgesel moda haftası, iptal edilen bir alıcı ziyareti, bir yatırımcı bu çeyreğin bağlanma anı olmadığına karar veriyor — bunların hiçbiri manşet olmaz, ama toplu olarak yaratıcı ekosisteminin büyüyüp büyüyemeyeceğini belirler.

Bir de şu soru var: Körfez moda patlaması her zaman gerçekten kimin için idi? Ben savundum — ve bunu savunmaya devam ediyorum — Körfez Maksimalizmi'nde en heyecan verici gelişme dönüş olmuştur: Batı bakışını için değil yerel, bölgesel, kültürel olarak spesifik bir tüketici için giyinmek. Eğer bu doğruysa, o zaman belki bölgesel moda ekonomisi geleneksel bilgelikten daha fazla jeopolitik çalkantıya karşı yalıtılmıştır. Riyad'lı bir kadın Riyad tabanlı bir tasarımcıdan bir abaaya satın alırken cüzdanını açmadan önce Reuters danışmıyor. Uluslararası yatırımcı hikayesi karmaşıklaşırken yerel tüketici hikayesi ayakta kalabilir.

Ama iki ekonominin tamamen ayrılabilir olduğu gibi davranırsam dürüst olmam. Lüks moda — gerçek lüks, tedarik zincirleri, atölyeler, uluslararası dağıtım ve yaratıcılarına yaşanabilir bir ücret ödeyebilme kabiliyetli — yerel-global ayrımını saygı göstermeyen sermaye akışları gerektirir. Körfez modasının Körfez'in yaratıcı iş için açık olduğunun dünyaya inanmaya devam etmesi gerekir.

Şu anda bu inanç gerçek zamanlı stres testi altındadır.

Bu Cumartesi sabahı oturup düşündüğüm soru — ve şüpheliyim her ciddiyetli moda yatırımcı, marka direktörü ve Körfez maruziyetli yaratıcı direktörü de oturup düşünüyor — bunun atılımdan önceki çalkantı mı, yoksa Körfez modasının hırslarını on yıl geriye çekeceği bir kasılmaya başlangıç mı.