Brent 109 Dolarında, Bağdat'ta Yeni Başbakan ve Ortadoğu'nun Sessiz Yeniden Düzenlenmesi

Brent ham petrolü cuma günü varil başına 109,26 dolardan kapandı, tek bir seansda yüzde 2,51 artış gösterdi. Bu hafta sonu önemli olan sayı budur. Diğer her şey — konuşmalar, bildiriler, dikkatle sahnelenmiş el sıkışmalar — bunun alt seviyesindedir.

Hem petrol piyasalarını yeterince uzun süre izledim ki, günlük yüzde 2,5'lik bir hareketin gürültü olmadığını bilirim. Bu bir işarettir. Tüccarlar diplomatların henüz yüksek sesle kabul etmediği bir şeyi fiyatlandırıyorlar.

Ve sonra, sanki kontrol edilir gibi, Bağdat bana manşeti sundu. Ali al-Zaidi resmen Irak'ın yeni başbakanı olarak görevine başladı ve reformlar vaat etti. Tel servisi haberi kurumuş. Çıkarımları değilse.

Irak, kimsenin konuşmadığı dünyanın denge üretici ülkesidir. Suudi Arabistan ve Birleşik Arap Emirlikleri OPEC+ kotaları konusunda çekiştiğinde, kartelin tutup tutulmayacağına sessizce karar veren Bağdat'tır. Bu koltuğa oturan yeni bir başbakan, bu fiyatta, bu kadar bölgesel çalkantı ortasında bir dipnot değildir. Bu hikayedir.

Al-Zaidi, pompalanan her varilinin aynı zamanda bir siyasi işlem olduğu bir ülkeyi devralmaktadır. Kürdistan'ın ihracatı, Basra'nın güney terminalleri, boru hatlarının yanında rahatı olmayan İran yanlısı milisler — bütün bunlar şu anda işe başladıktan bir haftadan az bir süre geçmiş olan bir adamın kontrolü altında yönetilmektedir.

Reformlar vaat etti. Hepsi böyle yapıyor. Reformlar vaat eden Irak başbakanlarıyla dolu bir not defterim var ve sayfalar sarı olmuş.

"109 dolar fiyatındaki petrol reformcuları ödüllendirmez; hayatta kalanları ödüllendirir ve Bağdat bu farkı sert bir şekilde öğrenmiştir."

Bu anı farklı kılan çevre havalandır. Tunis'te, yüzlercesi bu hafta ekonomik kriz ve eleştirenleri hapse tıkan bir hükümete karşı yürüyüş yaptı. Kahire'de, başbakan "Sanat Sokağı" girişimlerini denetlerken toz fırtınaları bu enerji fiyatlarında ithal buğday alamayan bir şehrin akciğerini boğmaktadır. Arap sokağı sessiz değildir. Bitkin durumdadır, bu daha tehlikelidir.

Yüksek petrol Ortadoğu'ya bir hediye olması gerekmektedir. Yaklaşık altı hükümet için öyledir. Diğer on beş için, bu bir vergidir — ekmekte, dizel yakıtta, liderlerinin hatırlamadığı halde 2011'i hatırlayan nüfusun sabrında.

Bu, Batı başkentlerinin okumayı sürekli başaramadığı asimetridir. Brent ısındığında, Körfez monarşileri daha özgüveni, daha bağımsız, Washington'a hayır demek için daha istekli hale gelir. Ve petrol ithal eden Arap devletleri daha kırılgan, daha darbe eğilimli, on yıl önce düşünülemeyecek şartlarla Çin kredileri ve Rus buğdayı almak için daha istekli hale gelir.

Bu arada, Almat'ta Tokayev, aynı haftada Türkçü işbirliğinin derinleştirilmesi çağrısında bulunmak için Kazakistan'ın tek bir gücü seçmek zorunda olduğu fikrini reddediyor. O konuşmayı dikkatlice okuyun. Bu hesapları yapıp tek kutuplu anın sona erdiği sonucuna varan bir orta güç sesidir. Astana'nı aynı nefeste sürdürülebilir kalkınma örneği ve turizm merkezi olarak konumlandırıyor — hep koruma, hep riskten korunma.

Türkçü devletler, Körfez, yeni yönetim altında Irak, toz fırtınaları ve borcu yöneten Mısır — bunlar ayrı hikayeler değildir. Bunlar farklı aksentlerle anlatılan bir hikayedir. Hikaye, 100 doların üzerindeki enerji fiyatlarının artık bir rüzgar kazancı anlatısı olmadığıdır. Bunlar bir stres testi ve stres, beni kovdukları yerlerde ve hala ziyaret etmeme izin verilen yerlerde ortaya çıkıyor.

Ayrıca, eksik olanları not edin. Avrupa Konseyi'nin Moldova'da bu hafta yapılan toplantısında, otuz açıdan fazla ülke Ukrayna'da yeni bir tahkimat mekanizmasına taahhüt etti. Gürcistan aralarında değildi. Tiflis'in Georgian Dream hükümeti yavaş bir sapkınlık devam ettirmektedir ve Dışişleri Bakanı Botchorishvili, Ukrayna'nın Sybiha'sı ile Moskova'yı kızdırmayabilecek hiç bir şeye taahhüt etmeden el sıkıştı. BDT haritası eksiklik kadar eylem tarafından da yeniden çizilmektedir.

Her şeyi bir araya getirin. Petrol stres gösteriyor. Irak'ın dönemde yeni ve test edilmemiş bir eli var. Körfez cesaretlendiriliyor. Petrol ithal eden Arap devletleri sıkışık durumdadır. Orta Asya açıkça riskten korunmaktadır. Güney Kafkasya Moskova fay hattı boyunca parçalanmaktadır.

Sonraki bölümü yazanlar Washington ya da Brüksel'de basın konferansı verenler olmayacaktır. Bunlar saat üçte sabah telefonlarını açan ve hangi aramayı geri vermek gerektiğine karar veren Bağdat ve Astana'daki bakanlar olacaktır.

Al-Zaidi, OPEC+ tekrar bir araya geldiği anda ilk gerçek testine karşı karşıya gelecektir. Irak'ın kotasını tutmakta mıdır, yoksa güney terminallerinin vaat ettiği reformları finanse etmek için çalışmasını serbest bırakmakta mıdır? Ekranda görünen fiyat piyasanın zaten bir tahmini olduğunu göstermektedir.

Mayıs ayının bir pazar akşamı defterimi kapattığımda kalan soru: ham petrol 109 dolarında ve Batı'nın kimsenin profilini çıkarmadığı yeni bir başbakana sahip denge üretici ülke olduğunda, tam olarak sonraki on yılın fiyatını kim belirlemektedir?