Tahran'ın Yüzde 90 Kartını Oynuyor, Brent Neredeyse Hiç Kıpırdamıyor

Brent bu sabah 106,44 dolardan kapandı, günlük bazda yüzde 0,94 düşüş kaydetti. Bu, İran'ın uranyumu yüzde doksana zenginleştirme tehdidi ve Hormuz Boğazı etrafında kuvvet yeniden konumlandırması ile ilgili pazar tepkisinin tamamıdır.

Bunu üzerinde düşünün. İslam Cumhuriyeti nükleer eşik kelimesini ortaya atıyor — doksan, tek bir amaç için var olan sayı — ve ham petrol fiyatı düşüyor.

Aleppo'dan beri petrol piyasası analizi yapıyorum. Piyasalar aptal değildir. Onlar siniktir. Ve şu anda bize söyledikleri, bu hafta Daily News Egypt de dahil olmak üzere bölgesel yayın kuruluşları tarafından bildirilen Tahran'ın tırmanışının, eşik değil tiyatro olarak okunduğudur.

Emin değilim ki haklılar.

Gerçekte neler olduğunu açıklamama izin verin, çünkü kablolu haber yayın çerçevesi, her zaman olduğu gibi, faydasızdır.

İran liderliği, yaklaşık on yıl boyunca nükleer belirsizliğini kalibre etmiştir. Yüzde altmış zenginleştirme sessiz fısıltıydı. Doksan bağırışır. Teknik sıçrama birinden diğerine, tüm açık literatürdeki güvenilir hesaplar tarafından, haftalarca kaskad çalışmasıdır — yıllar değil. Size aksi söyleyen herkes bir düşünce kuruluşu aboneliği satıyor.

Yani Tahran'ın doksana gidebileceğini işaret ettiğinde, bu sinyal gerçekten santrifüjler hakkında değildir. Şu anda var olmayan müzakere masası hakkındadır. Washington, Riyad ve Tel Aviv'i, Batı'nın işlettiğini düşündüğü saatin aslında Farsça işletildiğini hatırlatmak hakkındadır.

"Pazar, tükenme yoluyla barışı fiyatlandırıyor. Tahran, bombaya yakınlık yoluyla kaldıracı fiyatlandırıyor. Bu hesaplamaların yalnızca biri doğru olabilir."

Hormuz duruşu mesajın diğer yarısıdır. Normal bir günde denizden taşınan ham petrolün kabaca beşte biri bu boğazdan geçer — bu rakam yazılı tüm enerji güvenliği başlangıç metinlerindedir. İran'ın bunu kapatması gerekmez. Bunu kapatabileceğine inanmanız gerekir. Sigorta primleri gerisi işi yapar ve tek bir füze ateşlenmeden bunu yapar.

Ve yine de — Brent düştü. Neden?

Üç neden, hiçbiri rahatlatıcı değil.

Birinci olarak, pazar Körfez için o kadar çok kurt havlaması yaptı ki, gerçek tırmanış şimdi fiyatı hareket ettirmek için görünür kinetik aksiyon gerektirir. Söylemleri sıfıra indirgenir. Bu tehlikelidir, çünkü dikkat isteyen herkesi kinetik aksiyon sağlamaya teşvik eder.

İkinci olarak, talep işaretleri jeopolitik altında yumuşamaktadır. Elimin önünde olmayan belirli bir rakamı alıntılamak istemiyorum, ancak başlıca tüketim ekonomileri arasında endüstriyel üretimi izleyen herkes trendin çizgisini görebilir. Bir savaş primi, bir resesyon priminin tarafından canlı yağlanabilir.

Üçüncü — ve bu, Brüksel'deki hiç kimsenin yüksek sesle söylemek istediği — Trump yönetiminin bir tür işlemsel anlaşma yapacağı yönünde sessiz bir varsayım vardır. Beyaz Saray Küba'yı başarısız bir ulus olarak adlandırdığı ve bu vidayı sıkıştırdığı aynı hafta, başka yerlerde basının müzakere için bir ikame değil, bir ön safhası olduğuna dair belirsiz sinyaller gönderiyor. Piyasalar bunu fark ettiler. Tahran da fark etti.

Bu arada, meselenin geri kalanı, meselenin her zaman yaptığını yapıyor — ana dramı destekleyen oyuncuyu sağlıyor.

Moskova'da Zafer Günü'nde Vladimir Putin, Gürcistan'ın Rus işgali altındaki Tskhinvali bölgesinin fiili lideri Alan Gagloev ile müttefik işbirliğini derinleştiren bir anlaşmaya imza attı. Bu cümleyi iki kez okuyun. Kremlin, zaten kontrol ettiği şeyi resmileştiriyor, çünkü resmileştirme, uluslararası düzenin itiraz etmek için çok dağılmış olacağını beklediğinizde yaptığınız şeydir. Neyle dağılmış? Hormuz Boğazı'na bakın.

Paris'te Fransız Milli Meclisi, Gürcistan Rüyası'nın otoriter ve otoriter kaymasını kınayan ve Bidzina İvanişvili'ye karşı yaptırımlar çağıran bir karar almıştır. Yararlı bir jest. Aynı zamanda yalnız bir jest. Avrupa Konseyi tam olarak nerede? Parlamento cesur eylem ile yürütme felci arasındaki asimetri, bu on yılın imzası haline geliyor.

Ve Astana'da, Kazakistan sessizce Berne Union bahar toplantısına ev sahipliği yapıyor ve kendisini bir yatırım merkezi olarak konumlandırırken, yapay zekayı ortaokullara itmek için kararnameler imzalıyor. Daha önce yazdığım gibi, akıllı orta güçler bu büyük güç dikkati anında konuşma değil bina kullanan güçlerdir. Tokayev bu oyun kitabını daha büyük başkentleri utandırması gereken bir disiplinle yürütüyor.

Ama Tahran'a geri dönelim, çünkü sonraki altı ay orada karar verilecek.

Bu gece, adını söylemeyeceğim bir şehirdeki kahve masasında not defteri açık oturarak düşündüğüm soru: eğer yüzde doksan zenginleştirme bir blöf ise, neden Amerikan yönetimi kendisini anlaşmaya en istekli gösterdiğinde yapılıyor? Ve eğer blöf değilse — eğer santrifüjler zaten eşik doğru dönüyorsa — o zaman Brent'in 106 dolarında bize gerçekten ne söylediği nedir?

Belki pazar kırmızı çizgilere inanmayı bıraktığını. Belki de sadece bakmayı bıraktığını.

Bu ikisinden hangisi daha kötü?

Market, tükenme yoluyla barışı fiyatlandırıyor. Tahran, bombaya yakınlık yoluyla kaldıracı fiyatlandırıyor. Bu hesaplamaların yalnızca biri doğru olabilir.