NoorSadaNoorSada
Gündem

Ara Seçimler İçin Bir Enerji Ateşkesi: Trump'ın Anlaşması Gerçekte Kimin Savaşını Durduruyor?

Bir Truth Social gönderisi, bir dizel muafiyeti ve bir Alman reddi: Washington'da Washington için tasarlanmış bir pazarlığın mimarisi.

Hız:

Natasha Volkov
· 4 dk okuma

Sıralama önemli. Cuma günü ABD Hazinesi, Nisan 2027'ye kadar Rus dizeli üzerinden yapılacak işlemleri yetkilendiren genel bir lisansı sessiz sedasız yayımladı. Cumartesi günü Donald Trump, Volodymyr Zelensky'ye Rus rafinerilerine saldırıları durdurmasını açıkça emretti; gerekçe olarak bu saldırıların Ohio ve Pennsylvania'da dizel fiyatlarını yukarı çektiğini öne sürdü. Pazar günü Trump, kendi platformunda Rusya ile Ukrayna arasında bir 'ENERJİ ATEŞKESİ'nin derhal yürürlüğe girdiğini ve her iki tarafın da buna onay verdiğini duyurdu. Ne Kyiv ne de Kremlin, operasyonel parametreler, doğrulama mekanizmaları ya da başlangıç zamanı içeren bir teyit açıklaması yaptı.

Olayların sırasını tersinden okuyunca anlaşmanın sahibi kendiliğinden ortaya çıkıyor. Ateşkes, muafiyetin bir sonucu; muafiyet ise 3 Kasım'daki ABD ara seçim takviminin bir sonucu. Trump Beyaz Sarayı için aritmetik son derece basit: Rekora yakın dizel fiyatları, her iki mecliste de kıl payı korunan Cumhuriyetçi çoğunluklar ve iktidardaki parti açısından son derece sakıncalı biçimde işe yarayan bir Ukrayna insansız hava aracı kampanyası. Zelensky'nin rafinerileri Pennsylvania'da oy kullanmıyor. Ancak onun saldırıları orada zaten fiyatlara yansımış durumda.

Bu yüzden cumhurbaşkanı, tek taraflı olarak kontrolünde tuttuğu iki araca başvurdu — bir Hazine lisansı ve bir sosyal medya duyurusu — ve bunları kullanarak gerçek çıktısı suda bekleyen 300.000 ton Rus dizeli, Kasım'da 500.000 ton daha ve ardından bir milyon ton daha olan diplomatik bir atılım görüntüsü yarattı. Başbakan Yardımcısı Alexander Novak, hacimleri Rusya'nın devlet haber ajansına doğruladı. Pazarlığın ticari boyutu somut. Askeri boyutu ise bir tweet.

İşte bu yüzden Zelensky'nin Pazar günü yaptığı televizyon konuşması, dikkatle okunması gereken belgedir. Zelensky, Trump'ın çerçevelemesini kabul etmedi. Ukrayna'nın uzun süredir savunduğu tutumu yineledi: Kyiv, rafineri saldırılarını ancak 'gerçek güvenceler' içeren karşılıklı ve doğrulanabilir bir de-eskalasyonun parçası olarak durduracak. Önceki haftaya ait Rus saldırılarını sıraladı: elektrik sektörüne 196, petrol ve gaza 20, hayatını kaybeden 153 sivil. Ve asıl söylenmesi zor olanı söyledi: 'Bu birliği, Avrupa'yı ve Amerika Birleşik Devletleri'ni koruyacağımızı umuyorum.' Birliğin sağlam olduğuna inanan bir devlet başkanı, onun ayakta kalması için umut dile getirmez.

Berlin'in yanıtı, ateşkes ilan edilmeden önce geldi. Cumartesi günü Alman hükümeti sözcüsü, şansölyerhanelerin önemli bir şeyi reddederken kullandığı kasıtlı yalın üslupla, federal hükümetin 'Rusya'nın dizel teslimatlarına ilişkin ABD kararını not ettiğini' ve Almanya'nın kendi yaptırımlar tutumunun değişmediğini söyledi. Kyiv dönüşü yapan Başbakan Friedrich Merz, daha az değil daha fazla yaptırım için baskı uyguluyordu. Sinyal açık: Washington'daki Hazine lisansı, Brüksel veya Berlin'de karşılık bulan herhangi bir hamleyle örtüşmüyor. Her zaman hukuki bir yapıdan çok siyasi bir kurgu olan Atlantik yaptırımlar mimarisi, içinde iki farklı saat çalışır hale geldi.

Önem taşıyan çatlak budur ve bu çatlak Pazar günkü gönderiden önce açılmaya başlamıştı. Üç yıl boyunca Avrupalı başkentler, lider ilk ayrılan taraf olmayacağı anlayışıyla Washington'ın yaptırım tasarımındaki öncülüğünü kabul etti. Önümüzdeki bahara kadar Amerikan benzin fiyatlarını korumak amacıyla kaleme alınan genel bir lisans, ticaret kılığına büründürülmüş tam da bu tür bir ayrılıştır. Kısa, soğuk ve 'daha fazla yaptırım'a kararlılıkla bağlı kalan Alman açıklaması, en az bir büyük Avrupalı başkentin bunu açıkça söylemeye karar verdiğini gösteriyor.

Dikkatli bir şekilde dile getirilmesi gereken bir paralel var. Soğuk Savaş'ın sonlarında Washington, iç enerji siyasetinin müttefik mutabakatını defalarca geçersiz kıldığını keşfetti — tahıl anlaşmaları, boru hattı tartışmaları, bir Orta-Batı seçmen kitlesinin bir Avrupalı dışişleri bakanlığından daha ağır bastığı anlar. Bu paralellik şu nedenle kırılıyor: Bugünkü Avrupa Birliği'nin kendi yaptırım mekanizması, kendi gaz ve rafineri piyasası ve Ukrayna'yı belirleyici bir dosya haline getirmiş bir başbakanı var. Berlin, Washington'ın terk ettiği bir hattı tutabilir. Paris, Roma ve Komisyon'un bu hatta Berlin ile birlikte durup durmayacağı sorusunu önümüzdeki iki hafta yanıtlayacak.

Bu okumayı yanlış kanıtlayacak olan ne? Kremlin'in izleme, coğrafi kapsam ve süre gibi spesifik doğrulama koşullarını onaylayan bir açıklaması — ve buna karşılık gelen, uzun menzilli insansız hava aracı birliklerini yerde tutan bir Ukrayna operasyon emri. Avrupa'nın ABD lisansını koordineli bir de-eskalasyonun parçası olarak onaylayan bir açıklaması. Moskova'nın Ukrayna elektrik şebekesine yönelik saldırıları gerçekten de ölçülebilir bir süre boyunca durdurduğuna dair herhangi bir kanıt. Bunların yokluğunda, Pazar günkü duyuru diplomatik bir kılık giydirilmiş ticari bir işlemdir.

Pazarlığın dürüst tanımı şudur: Rusya, imzalamak zorunda kalmadığı bir 'ateşkes'in sağladığı ihracat hacimleri ve siyasi örtüyü elde ediyor. Trump, Kasım öncesinde dizeli suya sokuyor. Kyiv ise Rus savaş finansmanına karşı sahip olduğu en etkili zorlayıcı aracını bırakması talebini, uygulamaya koyacak herhangi bir mekanizması olmayan bir söz karşılığında alıyor. Berlin, tek taraflı Amerikan yaptırım muafiyetinin pratikte nasıl göründüğünün bir önizlemesini alıyor ve üç yıl içinde kamuoyu önünde hayır diyebileceği ilk net fırsatı yakalamış oluyor.

Ateşkes ara seçimler içindir. Çatlak ise kalıcı.