Hormuz Tiyatrosu, Hazar Temettüsü: Avrasya'nın Petrol Haritasını Yeniden Yazanın Sessiz Coğrafyası

Brent ham petrolü bu sabah varil başına 104,95 dolarda işlem görüyor ve günde yüzde 0,61 oranında yükseliş gösteriyor. Bu rakam, hareketin ne kadar mütevazı görünse de, odada tek dürüst manşet.

Size Hormuz Boğazı'nın artık rutin bir su yolu olmadığını söyler. Size tüccarların İslam Cumhuriyeti'nin hâlâ kartları olduğu ve bunları oynama iştahı taşıdığı olasılığını fiyatlandırdığını söyler.

Bu hafta Kahire'den gelen haberler uyarınca Washington, Tahran'ın son karşı teklifini reddetmiştir. İran, yaptırımların hafifletilmesini ve Boğaz'ı polis etmedeki tanınmış bir rolü istemektedir. Amerikan cevabı hayırdı.

Bu diplomasinin çökmesi değildir. Bu diplomasinin her zaman ne olduğunu ortaya koymaktır: dünyanın en pahalı kapısında vergi toplayan kimse üzerine bir müzakere.

Bu arada M/T Eureka adlı bir tanker, gemide sekiz Mısır denizcisi olmak üzere Somali açıklarında kaçırılmıştır. Kahire, yakından izlediğini söylemektedir — bu, dış işleri bakanlıklarının hiçbir kaldıracı ve yakın çevrede donanması olmadığında kullandıkları dildir.

Boynuz Açısı açıklarında korsan olayları kapalı bir bölüm olması gerekiyordu. Bir zamanlar bu olayları boğan uluslararası devriyeler — Kızıl Deniz'e, Körfez'e, sonraki tıkanma noktası nereye kaanıyorsa oraya — yönlendirildiği için yeniden açılıyor.

Brent'in 104,95 dolar olduğu bu dünya böyledir. Bir kriz değil. Bir durum.

Ve hikâye burada kuzey yönüne dönüyor — sıcak su dramlarından ve bozkıra doğru uzaklaşıyor. Astana Times bu hafta, Orta Asya'nın bir geçiş sigorta mekanizması olarak rolünün, Hormuz güvenilir hale geldiği için tam da büyüdüğünü bildirmiştir.

Bu, devlet yanlısı bir yayın organının yalvarcası değildir. Bu, Sovyet sonrası alanda bu ayda yayınlanmış en önemli cümledir.

Yirmi yıl boyunca, Hazar ve Orta Asya enerji koridorları hakkındaki konuşma yatırımcı konferanslarında bir slayt gösterisiydi. Trans-Hazar boru hatları, Orta Koridor, Aktau-Bakü barge trafiği — hepsi hiç bir zaman önem kazanmaktan beş yıl uzakta kalıyordu.

Şimdi önem taşıyor. Önem taşıyor çünkü Hormuz'a fiyatlandırılan her bir baz puanlık risk, sonunda onu etrafından taşıyabilen herkese ödenen bir sübsidi temsil ediyor.

Kazakistan, bunu üç dekat boyunca karasal bir ihracatçı olan bir ülkenin berraklığıyla anlamaktadır. Astana, bu hafta Brezilya ile stratejik ortaklığını genişletme çabasını açıklamış, ikili ticaretin bir milyar dolar hedefini koymuştur.

Bir milyar, küresel ticarette büyük bir rakam değildir. Ancak bir sinyaldir. Kazakistan, coğrafi portföyü daha değerli hale geldiği anda diplomatik portföyünü çeşitlendirmektedir.

"2015'te finanse etmek istemeyen borular, 2026'da yeterince hızlı inşa edilemeyen borulardır."

Gulf devletleri bunu da görmektedir. Sakin, metododik bir şekilde Abu Dhabi ve Riyad'dan gelen sermaye Orta Asya lojistiğine, tarım işine ve şimdi enerji altyapısına akıyor. GCC, riskin bir parçasına sahip olmayı tercih etmeye karar vermiştir, aksine hedged (korunması) konumunda olmaktansa.