Yeni Kapıcılar: Körfez Etkileyicileri Ünlü Erişim Kurallarını Nasıl Yeniden Yazıyor

Geçen hafta sonu Cap Ferrat'ta özel bir villada, hiç göreceğimi düşünmediğim bir şey izledim: bir Hollywood yıldızının ekibinin kırmızı halı konumlandırması konusunda Vogue veya Vanity Fair ile değil, sekiz milyon takipçisi üç platform genelinde olan 26 yaşında bir Kuveytli içerik yaratıcısıyla müzakere etmesi.

Eski kurallar öldü. Ve henüz yenilerini yazıp yazmadığımızdan emin değilim.

İki dekad boyunca, ünlü erişimi diplomatik protokol gibi çalışıyordu. Halkla ilişkiler müdürleriyle ilişki geliştirirdiniz. Ambargolara saygı gösterirdiniz. Yetenek ekibinden onay almadan hiçbir fotoğraf yayınlamazsınız. Karşılığında röportaj, kapak, imtiyazlı haber alırdınız. Bu sistem, güven, kaldıraç ve dergi basınının — daha sonra dijital karşılıklarının — şehirdeki tek oyun olduğu anlayışı üzerine inşa edilmişti.

Bu sistem 2023 ile şimdi arasında bir yerde çöktü ve kimse haber göndermedi.

Onun yerine geçen şey haritalaması daha zor. Körfez merkezli etkileyiciler — özellikle Suudi Arabistan, BAE ve Kuveyt'ten kadınlar — META bölgesinde ve giderek Avrupa'da ünlü görünürlüğün yeni güç sahipleri haline geldiler. Yayınlar için çalışmıyorlar. Editörlere karşı sorumlu değiller. Onlar yayın, fotoğrafçı, dağıtım ağı ve çoğunlukla marka ortaklığının hepsi birden.

2024 Cannes Film Festivali'nde kaymanın ilk farkına vardım. Moda haftalarında gördüğüm bir Suudi yaratıcı birden Palme d'Or gösterisinde ön sırada oturuyor, aylar boyunca röportajlar için kovaladığım yetenek ile perde arkası görüntüsü paylaşıyordu. Onun erişimi geleneksel kanallar aracılığıyla müzakere edilmemiş. Lüks markalardan geldi çünkü onun kitlesi — varlıklı, genç, tüketim açısından aç — üç ay sonra yayınlanabilecek bir dergi profilinden daha değerliydi.

2025 Met Gala'da, model tartışılmaz hale geldi. Geleneksel basın alanları yarı boşken etkileyiciler eski sistemde altı ay müzakere gerektirmiş olacak erişim türüyle halıda geziniyorlardı. Halkla ilişkiler müdürleri kontrol kaybetmemişti — sadece gücün nerede yaşadığını yeniden hesaplamıştı.

Bu, sosyal medyanın dergilerin yerini alması hakkında bir hikaye değil. On beş yıldır bu anlatıyı duydum ve çok basit. Şimdi olan şey coğrafya ve sermaye akışları hakkında. Körfez parası lüks ekosistemini yeniden şekillendirdi — LVMH ve Kering'de milyar dolarlık paylardan Avrupa kültür kurumlarının Riyad ve Dubai'ye toptan ithalatına kadar. Ünlü erişim aynı modeli izliyor.

Katar kraliyet ailesinin bir üyesi Paris Moda Haftası'na katıldığında, matbu akreditasyona ihtiyacı yoktur. Markalar ona doğrudan talip olur. Bir Emiratli içerik yaratıcısı bir film gösterimini kapsadığında, genellikle geleneksel medya kanalları aracılığıyla akredite edilmek yerine stüdyo tarafından uçak gönderiyor. Bütün makine farklı bir değer önerisinin etrafında yeniden inşa edilmiş: editörial bağımsızlık veya gazeteci titizliği değil, harcama gücüne sahip tüketicilere doğrudan boru hattı.

Eski sistemi romantikleştirmiyorum. Dergi kapsaması her zaman işlemci idi — erişim için takas edilen iyilikler, gelecekteki imtiyazlar için susturulmuş eleştirel sesler. İki dekad boyunca bu oyunu oynadım. Ama bütünlükleri vardı. Fakta kontrolü. Yasal inceleme. Yanlış veya zalim bir şey yayınlarsanız, kariyeriniz bitecek bilgisi.