Londra Çeki Yazar, Abu Dabi Gündemi Belirler
Britanya, siyasi sonucunun davet edilmediği bir odada çizileceği bir savaşa 10 milyar sterlin taahhüt ediyor. Bu uçurumun aritmetiği, hikayenin ta kendisi.


Britanya, tek bir açıklamayla Ukrayna'ya 10 milyar sterlinden fazla taahhütte bulundu; Ukrayna'nın koşullarının 10 Kasım'da kaleme alınacağı odada ise üç sandalye var ve bunların hiçbiri Avrupalı değil. Bu cümle, anın tüm mimarisini özetliyor; bu yazının geri kalanı ise yalnızca o aritmetikten ibaret.
İlk sırada adını anmam gereken karar alıcı Yuri Uşakov. Rus cumhurbaşkanının dış politika danışmanı, Çarşamba günü gazetecilere açık bir dille, Avrupa'nın Abu Dabi'deki üçlü masaya davet edilmeyeceğini söyledi. Bunu, herhangi bir Avrupa başkentinin kamuoyu önünde talepte bulunmasından önce söyledi. Bu, diplomatik anlamda bir hakaret değil; Washington'ın sessizce onay verip Kyiv'in sessizce yutabileceği biçimde yüksek sesle dile getirilmiş, önleyici bir kapı kapama hareketidir. Uşakov, bir Kremlin danışmanının faydalı işini görüyor: Tarafların odanın hava durumu gibi kabullenip geçmesini tercih ettiği şeyi açıkça söylüyor.
İkinci karar alıcı Donald Trump; hem yokluğuyla hem de varlığıyla. Amerika'nın Ukrayna'ya verdiği askeri yardım sona erdi. Amerika Birleşik Devletleri artık ne parayı ne de malzemeyi sağlıyor; ama masayı sağlayacak. Avrupa başkentlerinin henüz dürüstçe konuşmayı öğrenemediği tersyüz edilme de bu: Ödemeyi durduran taraf tokmağı elinde tutmaya devam ediyor, ödemeye devam eden taraflara ise davetin 'değerlendirme aşamasında' olduğu söyleniyor.
Buradan Andy Burnham'ın 10 milyar sterline geliyoruz. Üç yıl boyunca 7 milyar sterlin ekonomik destek. Doğrudan askeri teçhizata yönelik 3 milyar sterlinlik ihracat finansmanı kapasitesi. Kış için zamanlanmış, 500 milyon sterlinlik acil hava savunması yardımı. Bunlar sembolik rakamlar değil. Bunlar, Hazine düzeyinde, Ukrayna'nın önümüzdeki on iki ay boyunca işlevsel bir devlet olarak ayakta kalmasını borçlanmaya değer bir Britanya çıkarı olarak gören bir hükümetin rakamları. Volodymyr Zelensky bunu Moskova'ya verilen bir mesaj olarak nitelendirdi. Benim okumama göre bu, Washington'a da bir mesajdı; Paris ve Berlin'e ise daha sessiz bir mesaj: Yaklaşık bir yıl önce Fransız, İngiliz ve Alman liderliğinde kurulan otuzdan fazla başkentin o gevşek birliği olan İstekliler Koalisyonu'nun Abu Dabi aşamasında bir anlam taşıyacak olması için, birinin masaya dışlanmayı yalnızca kabalık değil utanç verici kılacak bir rakam koyması gerekiyordu.
İşe yaramadı. Uşakov'un açıklamaları İngiliz duyurusundan önce değil, sonra geldi. Sıralama önemli. Moskova rakamı duydu ve misafir listesiyle yanıtladı.
İşte özü bu. Savaşın bedelini ödemeyen bir devlet, savaşın uzlaşısını tasarlıyor. Savaşın bedelini ödeyen devletlere ise bu uzlaşının onların toplantısı olmadığı söyleniyor. Çek ile sandalye arasında sıkışıp kalan Zelensky, dikkatli bir tutum benimsedi: Bu hafta gazetecilere, kendisiyle Trump'ın savaşı sona erdirme ihtiyacı konusunda aynı tarafta olduğunu, yalnızca araçlar konusunda ayrıştıklarını söyledi. Baskı altındaki bir savaş zamanı cumhurbaşkanının dilbilgisinde, 'aynı taraf, farklı araçlar' ifadesi, 'yanlış taraf' diyemeyeceğin ve 'aynı araçlar' da diyemeyeceğin zaman kullandığın cümledir. Bir hafta kazandırır. Belki iki hafta.
Zelensky'nin kendi anlatısına göre Abu Dabi gündeminde gerçekte ne var? Esir takasları. Enerji altyapısında ateşkes. Karadeniz'de silahsızlanma. Trump, Putin ve kendisi arasında yapılacak sonraki liderler zirvesinin formatı. Toprak meselesinin yalnızca liderler düzeyinde görüşülebileceği konusunda ısrarcı; bu, tam da teknik ekiplerin Amerikan baskısı altında kabul etmeye yetkisi bulunmadığı sınır çizimlerine sürüklenebileceğini bildiği için inşa edilmiş usule ilişkin bir duvar. Donbas temas hattı boyunca askersizleştirilmiş bir tampon bölge fikrine kamuoyu önünde kapı araladı. Kendi rütbesinin altındaki müzakerecilerin bu hattı çizebileceği fikrine ise kapı aralamadı.
Başvuracağım benzerlik, büyük savaş sonrası uzlaşılardan değil; zira o uzlaşılarda masadaki hamilerin aynı zamanda finansörler olduğu görülürdü. Daha yakın kurumsal çağrışım, bir hamilin kendi çıkışını müvekkil devletin koşullarından daha önemli gördüğüne karar verdikten sonra o devlete dayatılan uzlaşıların köklü geleneğidir. Ancak bu örüntü, adını koymaya değer bir noktada kırılıyor: O eski vakalarda finansör ve hamil aynı hükümetti. Burada değiller. Finansör şimdi Londra'da, Paris'te, Berlin'de ve Brüksel'de oturuyor. Hamil Washington'da oturuyor. Savaş Ukrayna'da. Sandalye Abu Dabi'de. Bu uyumsuzluk, bu müzakerenin yapısal özgünlüğüdür ve İstekliler Koalisyonu'nun dışlanmasının yalnızca diplomatik bir hakaret değil, ortaya çıkacak olan her şeydeki bir tasarım kusuru olmasının da nedeni budur.
Bu okumayı yanlış kanıtlayacak olan ne olurdu? 10 Kasım'dan önce Abu Dabi formatına bir Avrupa koltuğunun eklenmesi; gözlemci sıfatıyla değil, üretilecek her türlü geçici metnin imzacısı olarak. Bu gerçekleşirse Uşakov'un önleyici hamlesi boşa çıkmış olacak. Gerçekleşmezse, Londra'nın 10 milyar sterlini çok miktarda hava savunması satın almış, ancak bu savunmanın nihayetinde hangi koşullar altında kullanılacağı konusunda son derece az söz hakkı kazanmış olacak.
Riski buna göre fiyatlayın.